كَفَرُوا » ( 260 ) آنانك به خدا و محمّد كافر گشتند از ردّ 1568 امامت امير المؤمنين « فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ » حميّت جاهليّت در دلهاى خوذ گرفتند « فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ » پس خذاى - تعالى - سكينهء خوذ - يعنى : على با ذو الفقار 1569 كى سر گردنان 1570 شرك به آن برداشت و در هر مصافى 1571 جبرئيل بر بالاء سر امير المؤمنين پرواز مىكرد و ميگفت : لا فتى الّا على لا سيف الّا ذو الفقار ، 1572 زيرا كى اعتماد رسول و اهل ايمان در تقويت دين بر امير المؤمنين بوذ - [ . . . ] 1573 ؛ « وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى » و لازم كرد بر مؤمنان كلمهء تقوى - يعنى : امامت امير المؤمنين - عليه السّلم - ، « وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها » و مؤمنان بامامت امير المؤمنين سزاوارترانند از غير ايشان كى تصديق امامت او نمىكنند ، زيرا كى اهل تصديق امامت او ايشانند كى خذا و رسول را در جميع امور حاكم و صادق مىدانند . « من احبّه احبّنى » هر كى او را دوست دارذ مرا دوست داشته است « و من أبغضه ابغضنى » 1574 و هر كس كى او را دشمن دارذ مرا دشمن داشته باشذ . ازينجا لازم مىآيذ كى اهل سبق و ناكثين - يعنى : طلحه و زبير و أعوان ايشان - و قاسطين - يعنى ( 261 ) : معويه و أعوان او - خذايرا دوست نداشتند ، زيرا كى دشمنان امير المؤمنين بوذند و دليل دشمنى ايشان تقديم و ترجيح و حرب كردنست با وى . آرى ! چون منافق بوذند - كى : لا يبغضك الّا منافق شقىّ 1575 - ، تولّا بوى نتوانند كرد . پس دشمنى ايشان با خذاى - تعالى - بنصّ اين حديث و أحاديث ديگر و آيات بسيار كى در قرآن مذكورست - و بعضى از آن پيش ازين بيان كرده‌ايم - روشن و مبرهن شذ . « فبشّره بذلك » يعنى : اى محمّد ! على را به اين تشريف بشارة ده . « فجاء علىّ ، فبشّرته » يعنى : على بيامذ ، او را بشارة داذم . « فقال : يا رسول اللّه ! انا عبد اللّه و في قبضته » پس على گفت : اى رسول خذا ! من بندهء خذاام و هستى من در قبضهء داشت وى است « فان يعذّبنى 1576 فبذنبي » اگر مرا عذاب فرمايذ بگناه من بوذ - و اين بطريق عجز و مذلّت در حضرت عزّت مىگويذ و طريق بندگان در حضرت خذاوندان چنين بوذ ، نه از جهت آنك او گناهى داشت . « و ان يتمّ فىّ 1577 الّذى بشّرتنى به » و اگر آنچ مرا به آن بشارت داذى بر من تمام كنذ « فاللّه اولى بى قال » ( 262 ) 1578 خذاى - تعالى - به من اوليتر و سزاوارتر « قال : قلت اللّهمّ اجل قلبه و اجعل ربيعه الايمان » رسول گفت - صلّى اللّه عليه و آله - : گفتم : خذاوندا ! دل او روشن گردان